Rurki dr. Gerarda

rurki własnej roboty

Składniki na około 50 sztuk:
Ciasto:
2,5 szklanki mąki pszennej (użyłam tortowej)
1 opakowanie cukru wanilinowego (16g)
250g masła lub margaryny
szczypta soli
1 szklanka kwaśnej śmietany (12% lub 18%)
Krem:
900ml mleka
1 opakowanie cukru wanilinowego 16g (można też użyć 2 lasek wanilii)
50g masła
4 żółtka
2 jajka
200g cukru pudru (proszę dosłodzić do smaku)
80g mąki pszennej
80g mąki ziemniaczanej
Dodatkowo:
cukier puder do posypania

Ciasto:
1. Mąkę przesiać. Dodać cukier wanilinowy, sól, poszatkowane masło (zimne masło można zetrzeć na tarce z grubymi oczkami, podsypując kostkę masła mąką) i przez chwilę masło z mąką rozcierać palcami. Dodać śmietanę i zagnieść ciasto. Wstawić je do lodówki na 60 minut.
Krem:
2. Do rondelka z grubym dnem wlać mleko, dodać 50g masła i wsypać cukier wanilinowy, zagotować.
3. Jajka i żółtka ubić z cukrem pudrem na puszystą, jasną masę (mikserem ustawionym na najwyższe obroty przez około 5 minut). Następnie dodać obie mąki i dobrze wymieszać mikserem do połączenia składników.
4. Do jajecznej masy wlewać powoli gorące mleko,  najlepiej cały czas mieszając mikserem. Dobrze wymieszaną masę przelać znów do rondelka i podgrzewać na małym ogniu, cały czas mieszając, aż się zagotuje (masa zrobi się gęsta jak budyń, na początku mogą się robić grudki, ale proszę się nie przejmować, rozbiją się). Budyniową masę zdjąć z ognia i przykryć folią spożywczą, aby nie zrobił się kożuch. Odstawić do całkowitego ostygnięcia.

Lecz niestety to nie to samo co rurki dr. Gerarda