Spotkanie 2
Czas szybko mijał, ja musiałam wracać do domu. Teraz trzeba zająć się moim psem i spokojnie przyswoić sobie wiedzę, którą dopiero co zdobyłam. Oj było co analizować, było. Po długim spacerze z uszczęśliwionym psem wróciłam do domu. Frodo wygodnie legł na mięciutkiej wykładzinie, a ja rozsiadłam się na ukochanej kanapie. Próbowałam z zamkniętymi oczami rozpoznawać świat wokół siebie. Znałam przecież doskonale rozkład swojego mieszkania. Zaczęłam od znalezienia talerzyka, na którym są wyłożone pyszne markizy z firmy Dr Gerard. Talerzyk stał na ławie, więc to nie było zbyt trudne. Potem idąc, jak mi się wydawało, prosto do kuchni, uderzyłam kolanem w stojącą na przedpokoju szafkę na buty. Jeszcze więcej trudności napotkałam kiedy chciałam znaleźć odpowiednią szafkę w kuchni, do której schowałam kupione świeże Psotki. Ta nazwa super pasowała do tej sytuacji. Przy okazji zrzuciłam paczkę z herbatą i kartonik z ryżem. Poddałam się, musiałam przecież to pozbierać i zaparzyć sobie kawę. Ciekawe jak oni to robią. Pani Katarzyna powiedziała mi, że najczęściej proponuje dzieciom podczas pogadanek, aby spróbowały umyć zęby bez zapalania światła w łazience. To dopiero musi być wyczyn. Z kubkiem kawy i kilkoma ciasteczkami poszłam uruchomić swój komputer. Myśli miałam ciągle zaprzątnięte ludźmi, z którymi dopiero co się rozstałam. Czekałam na email ze szczegółami dotyczącymi pogadanek. Niespodzianka! Oferta już nadeszła. Oto ona: Zajęcia odbywać się będą z udziałem psa labradora – Greta, posiadającego certyfikat „Pies asystujący”.
Podczas spotkania (od 20 do 60 min.) proponujemy:
1. Prezentację filmu – kreskówki „N- jak niewidomy”, w którym w łatwy lekki sposób ukazane są problemy codzienne osób niewidomych, sposoby ich rozwiązywania , udzielania im pomocy - ok. 10 min.
2. Pokaz umiejętności współpracy, współdziałania psa przewodnika z osobą niepełnosprawną.
3. Pokaz i omówienie sposobów poruszania się osoby niewidomej i słabo widzącej z wykorzystaniem białej laski i z przewodnikiem.
4. Pokaz i omówienie sposobów odnajdywania przedmiotów przez osoby z dysfunkcją wzroku.
5. Pokaz pomocy edukacyjnych dla dzieci niewidomych i słabo widzących – np. bajki pisane w czarnym druku i pismem brajla, bajki dźwiękowe, liniały brajlowskie, ekierki.
6. Rozpoznawanie (przez chętne dzieci) za pomocą dotyku różnych kształtów, przedmiotów.
7. Prezentacje bajki, filmu z audio-dyskrypcją, wyjaśnienie znaczenia słowa audio-dyskrypcja i uświadomienie dlaczego tak ważna jest ta forma przekazu.
Nono, brzmi nadzwyczaj ciekawie.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz